Dokuzuncu Hariciye Koğuşu (Peyami Safa)


 
 
 
-Dokuzuncu hariciye koğuşuna doğru ağaçların bile sıhhatine imrenerek yürürdüm..
-Güneş bile gözlerimden içeriye girdikçe kendinden daha büyük bir karanlık denizine düşmüş gibi derhal sönüyor ve içimin rengini alıyordu
-Artık merhamete layık olduğumu anlamaktan utanmayacak kadar mukavemetimi ve gururumu kaybetmiştim, teslimiyetin zevki içinde başımı yastığa koydum.
-Nüzhet bana yalan söyledi! Dünyanın hiç bir Nüsheti yalan söylememelidir.
-Hakikati seviniz, o da sizi sever, hakikatı arayınız oda sizi arar ve üstüne yalan Çin setleri gibi kalın duvarlar örsün, altında kalan hakikat bir ince iniltiyle, bir hafif rüzgar dalgasıyla, herhangi bir küçük işaretle mevcudiyetini bildirir.Buradayım der.
Yorum:
Hasta bir çocuğun aynı zamanda aşık bir çocuğun Psikanalistini yapmış gibi hissediyorum.Tamamen temiz duygularla yaşanan bir aşk.Yedi yıllık çekilen acının sonunda ayağının kurtulmuş olması güzel.Birde dikkatimi çeken bir şey var, eşyalar; Eşyaların bize verebileceği mesaj sanki ruh gibi, varmı? yokkmu? var dersen var, yok dersen yok, sevdim.
Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: